Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/753 K.2025/1882

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2018 tarihli ve 2015/695 Esas, 2018/452 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine; zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2019/160 Esas, 201/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle duruşma açılmasına karar verilerek, mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5 yıl hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; gerekçesiz ve soyut gerekçelerle ceza arttırımı yapıldığı, ikrar olsa da araştırma yapılması gerekeceği, tahsilat kayıtlarının dosyaya sunulmadığı, sanığın pişman olduğu, suçların unsurlarının oluşmadığı, kararların bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçu Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

1. Özel belgede sahtecilik suçu yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunda gerçeğe aykırı belge düzenleme olarak tanımlanan içerik (fikri) sahteciliğine yer verilmediği, yalnızca belgeyi sahte düzenleme hareketine yer verildiği, içerik sahteciliğinde belgeyi düzenleyen olarak görülen kişi gerçek olduğu hâlde, belgenin içeriğinin gerçeğe aykırı olduğu ve maddede sadece taklit suretiyle sahte belge düzenleme veya gerçek bir belgede ekleme veya çıkarma suretiyle sahtecilik, başka bir deyişle maddi sahtecilik eylemlerine yer verildiği,

buna göre salt yalan beyanı içeren özel belgenin, açıklanan ve unsurları gösterilen özel belgede sahtecilik suçunun maddi konusunu oluşturmayacağı gözetilerek,somut olayda; sanığın makbuzları kendi düzenlediğini belirtmesi karşısında eylemin “fikri sahtecilik” kapsamında kalacağı anlaşılmakla ve 5237 sayılı Kanun'da özel belgede sahtecilik suçunda fikri sahteciliğin cezalandırıldığına dair düzenleme bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de;

2. Belgede sahtecilik suçlarında suça konu evrakın aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri Mahkemeye ait olup suç konusu tahsilat makbuzlarının aslının getirtilerek incelenmek suretiyle özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde belge aslının dosya içinde bulundurulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulması,

3.Urla Cumhuriyet Başsavcılığı Hazırlık Bürosunun Adli Emanetin 2014/200 sırasında kayıtlı tahsilat makbuzlarının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçu Yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,