Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7703 K.2025/3171

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, arkadaşı olan katılanın çalıştığı eğlence merkezine gittiği bir süre sonra oturduğu masaya katılanı çağırdığı, katılan ...'den incelemek için cep telefonunu istediği, katılanın cep telefonunu verdiği, sanığın telefonu alıp, lavaboya gidiyorum diyerek iş yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda; katılanın cep telefonunu önceden tanımasından kaynaklanan güven ilişkisi sebebiyle sanığa verdiği, dolayısıyla, cep telefonunun zilyetliğinin sanığa iradi olarak devredildiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında yer alan ve basit yargılama usulüne tabi güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,