Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/825 K.2025/5282

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 10.11.2020 tarihli ve 2020/799 Esas, 2020/1718 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçundan açılan davada İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesince 5237 sayılı TCK'nun 155/2, 53, 58. maddeleri sevki ile verilen 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 2. Kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yönelik mahkumiyet hükmünün, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı kararı ile "İstanbul Anadolu 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/160 Esas.,

2018/14 Karar sayılı dosyasındaki 5237 sayılı TCK'nun 152/1-a maddesi sevki ile açılan kamu malına zarar verme davası ile mükerrer dava oluşturduğu" gerekçesi ile "mahkumiyeti ile ilgili bentlerin tamamen çıkartılarak, yerlerine;" "sanığın aynı eylem nedeniyle üzerine atılı kamu malına zarar verme suçundan derdest dava olması nedeniyle mükerrer olduğu kabul edilerek CMK'nun 223/7 maddesi uyarınca reddine,

yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına," ibareleri yazılı bentler eklenerek CMK.nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklindeki hükmünü temyiz etmekte sanığın hukuki yararı bulunmadığından; temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,