Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/871 K.2025/4555

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan suçun unsurlarının oluşmaması sebebiyle beraat kararı verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 04.10.2017 tarihli kararı ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155/2, 62, 52 ve 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Kararı sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli kararı ile uzlaşma nedeniyle dosyanın bozulmasına karar verilmiştir.

4.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile ilk derece mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 155/2, 62, 52 ve 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın beraati yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek verilen mahkumiyet kararının resen nazara alınacak sebeplerle birlikte bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Şikayetçi ... Ltd. Şti'nin İstanbul bölgesinde pazarlama işinde çalışan sanığın tahsil etmesi için şirket tarafından verilen 35.000,00 TL tutarında 4 adet bonoyu tahsil etmediği gibi şirkete de iade etmeyip şirket aleyhine icra takibi başlattığı iddiasıyla sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında;

Sanık aşamalardaki savunmasında, senette borçlu olarak görülen...Gıda isimli şirkete sattığı mallara karşılık çek aldığını, çeklerin bir kısmı ödenip bir kısmı karşılıksız kaldığından ...

Şirketinin bonoları verdiğini, ancak bunlar da ödenmediğinden katılan ...'in "Sen bu şirkete kasıtlı olarak bu kadar mal verdin, bizi zarara uğrattın" diyerek bu olaydan kendisini sorumlu tuttuğunu ve senet bedellerini çalıştığı şirkete ödeyip iş akdi sonlanırken senetleri aldığını, daha sonra şirketten ayrıldığını ve ücret alacağı olup ödenmediğinden icra takibi başlattığını beyanla suçlamayı kabul etmemiş, İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1326 Esas,

2017/512 Karar sayılı dosyasıyla görülen menfi tespit davasında alınan bilirkişi raporuna göre de sanığa ücret alacağının ödendiğine ilişkin katılan şirket defterlerinde herhangi bir kayıt bulunmadığının belirlendiği, bu senetlerin bedelinin borçlu Mustafa Işık'tan da tahsil edilmediği ve 17.01.2012 tarihli fesih sözleşmesinde "bu tarihten itibaren hiç bir ilişkileri kalmamıştır" şeklinde belirlendiği dikkate alındığında sanığın savunması ve dosya kapsamına göre ilk derece mahkenmesince verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi yerine sanığın cezalandırılmasına dair karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,