Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/944 K.2025/5276

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin yanıltma nedeniyle süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı "güveni kötüye kullanma" suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça konu motosikletin, 04.01.2015 tarihinde kolluk görevlileri tarafından yapılan yol kontrolü sırasında üçüncü bir şahsın sevk ve idaresindeyken yakalandığı ve Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine 05.01.2015 tarihinde katılan ...'e teslim edildiği anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.06.2018 tarihli ve 2015/4-99 Esas, 2018/313 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere katılanın uğradığı zararın bizzat sanık tarafından veya sanık adına bilgisi ve rızası dahilinde üçüncü bir kişi tarafından giderilmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Güveni kötüye kullanma suçunun düzenlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 155/1. maddesinde hapis cezasının yanında adli para cezasına ilişkin yaptırım da öngörülmüş olmasına rağmen, sanık hakkında adli para cezası uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.