Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8356 K.2024/2262

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. 2. Mersin

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2014 tarihli ve 2013/515 Esas, 2014/370 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 3. Anılan kararın katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 17.10.2017 tarihli ve 2017/20438 Esas, 2017/20602 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendine temas etmesi nedeniyle üst dereceli mahkemede yargılama ve değerlendirme yapılması için bozulmasına karar verilmiştir. 4. Mersin

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2018 tarihli ve 2017/486 Esas, 2018/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan uzlaşmanın da sağlanamaması üzerine 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyizi; meydana gelen zarar ile verilen cezanın orantılı olmadığı, sanığın cezanın alt haddinden uzaklaşılarak cezalandırılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde katılanın kullanımında olan 0555 722 56 66 numaralı hat aranarak kendisini Yatağan Emniyet Müdürü olarak tanıtan kişinin, katılana kimlik bilgilerini paylaşıp paylaşmadığını, hesabında para olup olmadığını sorduğu, katılana aynı zamanda iş yerinde de arama yapılacağını söylediği, bu esnada katılanın iş yerine de iki kişinin gittiği, iş yeri telefon hatlarına baktıkları, katılanın arayan kişinin polis olduğuna inandığı ve arayan kişinin belirttiği hesaba 35.000,00 TL para gönderdiği, bu suretle katılanın dolandırıldığı iddia ve kabul edilmiştir.

2. Paranın sanığın hesabına gönderildiği ve sanık tarafından çekildiği anlaşılmıştır. 3. Sanık; hesabına gelen paranın nereden geldiğini bilmediğini, parayı banka şubesinden çekerek harcadığını, katılanı tanımadığını beyan etmiştir.

4. Mahkemece sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı belirlenerek suçun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle uzlaştırma girişiminde bulunulduğu , uzlaşma davetiyesinin taraflarına ulaştığı ancak tarafların uzlaşma davetine cevap vermedikleri, uzlaşmanın sağlanamadığı, bu suretle izah edilen deliller çerçevesinde sanığın dolandırıcılık suçundan mâhkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle.Mersin