Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8467 K.2023/2297

Yargıtay'ın ilgili dairesi olması nedeniyle 12.05.2022 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu; sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca bilinen en son adresi olan "Necatibey Caddesi No:61/12 Ankara" adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca tebliği yoluna gidilmeksizin yapılan ilanen tebligat işleminin usulsüz olması nedeniye, sanığın öğrenme üzerine hükmü yasal süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz tarihi itibarıyla 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2000 tarihli ve 1998/1058 Esas, 2000/988 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 503 üncü maddesinin birinci fıkrası, 522 ve 80 inci maddeleri uyarınca 1 sene 4 ay 10 gün hapis ve 211.108.333 TL ağır para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hüküm usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeden kesinleştirildiğinden, temyiz hakkının geri verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9 uncu maddeleri uyarınca, sanığın yargılama konusu eylemine uyan ve lehine olan 765 sayılı Kanun'un 503 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2000 tarihli ve 1998/1058 Esas, 2000/988 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,