Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9083 K.2023/4217

İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli ve 2021/572 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 161 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 09.09.2021’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.07.2022 tarihli ve 2022/12180 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.10.2022 tarihli ve KYB-2022/110862 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.10.2022 tarihli ve KYB-2022/110862 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2019 tarihli ve 2019/6520 soruşturma, 2019/735 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 18/11/2019 tarihli ve 2019/173877 soruşturma, 2019/33287 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Bakırköy

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2019 tarihli ve 2019/2721 değişik iş sayılı kararının, Yargıtay

15. Ceza Dairesinin 22/03/2021 tarihli ve 2021/2025 esas, 2021/3216 karar sayılı ilamıyla kanun yararına bozulması sonrası yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 14/07/2021 tarihli ve 2020/204 soruşturma, 2021/508 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12/08/2021 tarihli ve 2021/135704 soruşturma, 2021/11291 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/09/2021 tarihli ve 2021/572 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, Yargıtay

15. Ceza Dairesinin 22/03/2021 tarihli ve 2021/2025 esas, 2021/3216 karar sayılı ilamı ile anılan soruşturmaya ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının kesin olarak yetkili olduğuna karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan Yargıtay ilamını takiben verilen karşılıklı yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek,

yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, gereğinin takdir ve ifası için soruşturma dosyasının İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“ Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının görev ve yetkileri ” başlıklı 161 inci maddesinin yedinci fıkrası; “(7) (Ek: 31/3/2011-6217/21 md.) Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.

Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir. ...“ Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Kanun‘da yer alan düzenlemeden de görüleceği üzere; soruşturma evrakının Cumhuriyet başsavcılıkları arasında yetkisizlik kararları verilmek suretiyle sürüncemede kalmasının ve gereksiz şekilde yargılama sürecinin uzamasının önlenmesi amacıyla ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet savcılığı tarafından, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyanın yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2019 tarihli ve 2019/6520 Soruşturma, 2019/735 Karar sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18.11.2019 tarihli ve 2019/173877 Soruşturma, 2019/33287 Karar sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Bakırköy

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2019 tarihli ve 2019/2721 Değişik İş sayılı kararının, Yargıtay(Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 22.03.2021 tarihli ve 2021/2025 Esas, 2021/3216 Karar sayılı ilamı ile haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığından bahisle bozulmasına karar verildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; bozma ilamı sonrası verilen yetkisizlik kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu ve merci tarafından herhangi bir karar verilmeyerek, dosyanın yetkili İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken, yeniden Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul