Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9670 K.2024/14541

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak kamu tüzel kişilerinin uzlaştırma kapsamında taraf olamayacağı gerekçesiyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet Savcısı,katılan kurum vekili ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesinde hem hapis, hem de adli para cezasının öngörüldüğü, sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken,yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle ile adli para cezası gün sayısının 5 gün yerine, 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.