Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9681 K.2022/19316

Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarih, 2017/330 Esas ve 2018/190 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.04.2022 tarihli, 2021/14038 Esas ve 2022/7194 Karar sayılı sayılı "Onama" kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2022 tarih ve 2022/105010 sayılı itiraz yazısı ile sanık lehine itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle,

6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin sanık hakkındaki İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarih, 2017/330 Esas ve 2018/190 Karar sayılı kararıyla dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin 25.04.2022 tarihli, 2021/14038 Esas ve 2022/7194 Karar sayılı "Onama" kararının KALDIRILMASINA, Suç tarihinde katılanı telefonla arayan bir kişinin kendisini polis olarak tanıtarak katılana adına çok sayıda kredi kartı alındığını söylediği,

bu olayın faillerinin yakalanabilmesi için katılandan sanığa ait hesap numarasına para göndermesini istediği, katılanın da sanığa ait hesap numarasına 13.500 TL gönderdiği, sanığın bu suretle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

sanık hakkında aynı olay nedeniyle Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2012 tarihli iddianamesiyle açılan kamu davası sonucunda Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli, 2018/555 Esas ve 2019/71 karar sayılı kararıyla uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verildiği ve bu kararın istinaf edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,