Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9717 K.2023/3187

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul

47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/421 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası 51 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/421 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 30.11.2017 tarihli ve 2017/22950 Esas, 2017/25537 Karar sayılı kararı ile "sanığın, tanık ...'ı telefon ile arayıp kendisini Salihli'de çalışmış Selim Yüzbaşı olarak tanıttığı, şu anda binbaşı olarak çalıştığı Manisa'da Jandarma Lojmanları'nın tadilatı için güvenilir bir müteahhit aradığını söylediği,

tanığın vasıtasıyla telefonda görüştüğü katılana da kendisini binbaşı olarak tanıtan sanığın, katılanın geçici teminat diye 17.700,00 TL parayı gösterdiği banka hesabına yatırmasını sağladığının iddia edildiği eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2020/311 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin delil olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve 13.09.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar uzlaşmada gecen sürede gözetilmek suretiyle bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul

18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2020/311 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,