Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9721 K.2023/5720

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2013/413 Esas, 2015/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2013/413 Esas, 2015/492 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2020/5145 Esas, 2022/9115 Karar sayılı kararı ile yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/647 Esas, 2022/882 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanık savunmaları nazara alınmadan, Yargıtay bozma ilamı gereğince lehe hükümler değerlendirilmeden, sanık ile vergi dairesi arasında ödeme konusunda faaliyet yapılmadan sanık beyanı ile verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Karaelmas Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın, 2011 takvim yılında Yüksel Kurt isimli mükelleften altı adet sahte fatura alıp KDV indiriminde kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında; 2011 yılında taşeron olarak maden ocağı işlettiğini ancak yeterli üretim yapamadığı için mahalleden arkadaşı olan Yüksel Kurttan satmak için zaman zaman kömür aldığını, mallar için fatura aldığını, faturaların sahte olduğunu bilmediğini, fatura bedellerini elden parça parça ödediğini, banka yoluyla ödeme yapmadığını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. 13.05.2013 tarihli vergi inceleme raporu, 28.05.2013 tarihli ... Başkanlığı Zonguldak Rapor Değerlendirme Komisyonu tarafından düzenlenmiş mütalaa ve 11.06.2015 havale tarihli bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

4. 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle yapılan bozma sonrası Vergi Dairesi Başkanlığından kurum zararı sorulmuş; sanık savunmasında, bildirilen kamu zararını ödeyecek gücü olmadığını, önceki beyanlarını tekrar ettiğini beyan etmiştir.

5. Mahkemece sanığın dava konusu olan 6 adet fatura içeriğindeki malları aldığına dair kantar fişi, taşıma irsaliyesi gibi hiç bir belge ibraz edemediğinden atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "2011" şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, KDV beyannamesinde kullanılan son fatura tarihine göre 25.12.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Aynı takvim yılı içinde farklı vergilendirme dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Dava konusu edilen faturalardan üç tanesinin banka kanalı ile ödeme zorunluluğu olan 8000,00 TL'nin üzerinde olmasına rağmen ödemelerin elden yapıldığının beyan edilmesi, fatura içeriği kömürlerin varlığını ispat edici nakliye faturası, taşıma irsaliyesi, kantar fişi gibi bir belgenin ibraz edilememesi, sahte faturaları düzenleyen Yüksel Kurt hakkında sahte fatura düzenlediği yönünde vergi tekniği raporu düzenlenmiş olması ve sanığın kamu zararını ödeyemeyeceği yönündeki mahkeme huzurundaki beyanı nazara alındığında mahkumiyet kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/647 Esas, 2022/882 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,