Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9953 K.2024/11915

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

Avukat olan sanık ... ile şikayetçi ... hakkında açılan Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/589 Esas sayılı ve Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/475 Esas sayılı dava dosyalarında, ...'ün vekili olmak üzere 3.000 TL ücret mukabilinde sözlü olarak anlaştıkları, aynı gün 30.10.2012 tarihinde sanık ...'in bilgisi dahilinde Konya 6. Noterliğinin 92870 yevmiye numaralı evrakı ile ...'e vekalet çıkartıldığı,

ancak sanığın, Konya Barosu Yönetim Kurulunun 16.03.2012 tarihli ve 2012/243 sayılı kararı uyarınca 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 72/d maddesi gereği baro kaydının silindikten sonra 15/02/2013 tarih ve 2013/171 sayılı kararı ile baro levhasına kaydının yeniden yapıldığı,

buna rağmen sanık ...'in baro kaydının silindiği halde avukatlık hizmetini yürüteceğinden bahisle şikayetçi ...'ten tanıklar huzurunda toplam 2.540 TL para aldığı somut olayda, sanığın eylemi gerçekleştirdiği sırada avukat olmadığının anlaşılması karşısında,

eylemin bir bütün halinde 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında yer alan ve TCK 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek ve kamu görevini usulsüz üstlenme suçundan ayrıca mahkûmiyetine karar verilerek hükümler kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1.

Maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Avukat olan sanık ...’in müşteki ... hakkında açılan Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/589 Esas sayılı ve Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/475 Esas sayılı dava dosyalarında, ...'ün vekili olmak üzere 3.000 TL ücret mukabilinde sözlü olarak anlaştıkları, aynı gün 30/10/2012 tarihinde sanık ...'in bilgisi dahilinde Konya 6. Noterliğinin 92870 yevmiye numaralı evrakı ile ...'e vekalet çıkartıldığı,

ancak sanığın, Konya Barosu Yönetim Kurulunun 16/03/2012 tarihli ve 2012/243 sayılı kararı uyarınca 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 72/d maddesi gereği baro kaydının silindikten sonra 15/02/2013 tarih ve 2013/171 sayılı kararı ile baro levhasına kaydının yeniden yapıldığı, buna rağmen sanık ...'in baro kaydının silindiği dönem içinde avukatlık hizmetini yürüteceğinden bahisle müşteki ...'ten 2.540 TL para aldığı iddia ve kabul edilen somut olayda.

Suçun nitelendirilmesine ve uygulanması gereken hukuk normunun belirlenmesine ilişkin olarak sayın çoğunluk ile uyuşmazlık bulunmaktadır. 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 163. maddesi şu şekildedir. “Avukatlık yetkilerinin başkaları tarafından kullanılmaması: Madde 63 – Baro levhasında yazılı bulunmıyanlar ve işten yasaklanmış olan avukatlar, şahıslarına ait olmıyan dava evrakını düzenliyemez, icra işlemlerini takip edemez ve avukatlara ait diğer yetkileri kullanamazlar.

Baro levhasında yazılı bulunmıyanlar avukatlık unvanını da taşıyamazlar. (Ek cümle: 2/5/2001 - 4667/40 md.) Şu kadar ki, baro levhasındaki kaydı yirmi yılı dolanlardan, bürosunu kapatarak vergi kaydını sildiren avukatlar durumları hakkında bilgi vermek ve baroya karşı görev ve yükümlülüklerini yerine getirmek koşuluyla sadece avukat unvanını kullanabilirler.

(Değişik ikinci fıkra: 23/1/2008-5728/334 md.) Birinci fıkra hükmüne aykırı eylemde bulunanlara Cumhuriyet savcısı tarafından beşyüz Türk Lirasından ikibin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir.” Sanığın eyleminin bir bütün halinde özel norm niteliğindeki 1136 sayılı yasanın 63/2 maddesi kapsamında kaldığı ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 20/2-c maddesi uyarınca suç tarihinden karar tarihine kadar soruşturma zamanaşının gerçekleştiği anlaşıldığından idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.

17.10.2024 ...