Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1056 K.2023/10419

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2013 tarihli ve 2012/1066 Esas, 2013/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine, b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine, Karar verilmiştir.

2. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2013 tarihli ve 2012/1066 Esas, 2013/120 Karar sayılı kararının katılan ... vekili ile katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 23.05.2016 tarihli ve 2015/435 Esas, 2016/4746 Karar sayılı kararı ile eylemin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde öngörülen “kamu kurumunun vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, ..." nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. İnegöl

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2017 tarihli ve 2016/223 Esas, 2017/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 40.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanığın, kendisini A.Y. ismiyle tanıtarak araç kiralama işi yapan M.S.E.den kiraladığı aracı sahte sürücü belgesi kullanarak katılana noter aracılığıyla sattığı, noterde içerik itibarıyla sahte olan satış sözleşmesi tanzimini temin ettiği, bu şekilde atılı suçları işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu belgelerin örnekleri, bilirkişi ve uzmanlık raporları, kurumların cevabi yazıları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sahtecilik suçuna konu kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğinde bulunan "noter araç satış sözleşmesi" nedeniyle sanığın sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarında düzenlenen kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Gerekçeli karar başlığında "24/12/2011-27/12/2011" olarak gösterilen suç tarihinin "30.12.2011" şeklinde ve "resmi belgede sahtecilik" olarak yazılan suç adının "kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan resmi belgede sahtecilik" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların, eleştirilen husus dışında, yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. B.

Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Hükmün gerekçesinde cezanın alt sınırdan tayin edildiğinin belirtildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen hapis cezası için suç tarihinde öngörülen alt sınır iki yıl olduğu halde, hüküm fıkrasında hapis cezasına ilişkin temel ceza üç yıl belirlenmek suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) kısmında açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2017 tarihli ve 2016/223 Esas, 2017/130 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, eleştirilen husus dışında, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenle İnegöl