Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1171 K.2023/10278

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

...1.

Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.12.2015 tarihli ve 2013/200 Esas, 2015/858 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usûl Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası,

62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme suçundan 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun (5464 sayılı Kanun) 36, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı halde, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

...Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olarak kuyumculuk faaliyeti ile iştigal eden sanık hakkındaki ihbar üzerine başlatılan soruşturma ve devamında yürütülen vergi incelemesi neticesinde düzenlenen ...

Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 20.09.2012 tarihli ve 2012/RDK-1-59 sayılı komisyon mütalaası ve ekindeki vergi tekniği raporları, kolluk evrakları, tanık beyanları ile 04.11.2014 tarihli bilirkişi raporu uyarınca; sanığın 2011 takvim yılından başlayarak 21.02.2012 tarihli arama/el koyma işlemine kadar geçen süre boyunca, iş yerinde bulunan POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandığı, ilgili mercilerden gerekli izinleri almaksızın kazanç elde etmek masadıyla ödünç para verme faaliyetinde bulunduğu,

bu faaliyeti sırasında 5464 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (k) bendinde tanımı yapılan harcama belgelerini (slip) gerçekte herhangi bir emtia satışı olmaksızın düzenlediği, yine sanığın POS tefeciliği faaliyetini gizlemek amacıyla sahte belge düzenleme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. 2011 Takvim Yılında Sahte Belge Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı maddeleri uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Tefecilik ve Gerçeğe Aykırı Harcama Belgesi Düzenleme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret eylemlerinin, 5464 sayılı Kanun'un 36 ncı ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, her iki suçtan da ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5464 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen "2 yıl 6 ay hapis cezası" üzerinden, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken ''2 yıl 1 ay hapis cezası" yerine, hesap hatası yapılarak ''1 yıl 13 ay hapis cezasına" hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2013/200 Esas, 2015/858 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme suçu yönünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, tefecilik ve gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme suçları yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarları itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,