Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1314 K.2025/4927

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/509 Esas, 2021/579 Karar sayılı kararı ile sanığın mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/258 Esas, 2022/1264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanığın mühür bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekili, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin dosyada yeterli delil bulunduğunu, suçun maddi, manevi unsurlarının oluştuğunu, beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, usulüne uygun olarak tanzim edilmiş mühürleme ve mühür bozma tutanaklarının dosya kapsamında mevcut olmadığı ve sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı Bölge Adliye Mahkemesince kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,