Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1325 K.2025/7963

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün ve kasten yaralama, tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Sanık hakkında hakaret, tehdit, kasten yaralama suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2- 01.07.2022 tarihli ek karar ile tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluştuğuna, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sağlık çalışanlarına yönelik eylemlerin cezalandırılmamasının kamu vicdanını yaraladığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır

IV. KARAR

A. Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinde yer verilen "... ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,