Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1589 K.2024/12596

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/69 Esas, 2021/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62/1, 52/2-4, 51/1-3 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkında atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen ve şikâyete tabi olan güveni kötüye kullanma suçuna temas ettiği ve şikâyetin süresinde olmadığı gerekçesiyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan vekili tarafından kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca düşme kararı verilmiş ise de;

mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesinin eyleme ilişkin nitelendirmesinden farklı bir suç vasfını kabul edip bu suç vasfına ilişkin şikâyetin süresinde yapılmadığından bahisle düşme kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden,

duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda suç vasfında değişiklik yapıldıktan sonra düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR