Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1835 K.2024/11087

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesine göre 1 hafta olduğu, ancak kurulan hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle tarafların yanıltıldığı anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 24.06.2019 olan onama karar tarihi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği 30.09.2021 tarih arasında zamanaşımı süresinin 2 yıl 3 ay 6 gün süreyle durduğu gözetildiğinde, dava zamanaşımı süresinin henüz gerçekleşmediği ve yine sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanığa isnat edilen "güveni kötüye kullanma" suçundan dolayı kurulan hükümde, 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumumun buna göre yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,