Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1860 K.2024/10827

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.07.2019 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 05.09.2020 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça konu belgelerin özel belge niteliğinde olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunda gerçeğe aykırı belge düzenleme olarak tanımlanan içerik (fikri) sahteciliğine yer verilmediği, yalnızca, "belgeyi sahte düzenleme" hareketine yer verildiği, içerik sahteciliğinde belgeyi düzenleyen olarak görülen kişi gerçek olduğu halde, belgenin içeriğinin gerçeğe aykırı olduğu ve maddede sadece taklit suretiyle sahte belge düzenleme veya gerçek bir belgede ekleme veya çıkarma suretiyle sahtecilik, başka bir deyişle maddi sahtecilik eylemlerine yer verildiği,

belge üzerindeki imzaların sahte olduğuna dair bir iddia da bulunmadığından sanığın eyleminin “fikri sahtecilik” olarak kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun da özel belgede sahtecilik suçunda fikri sahteciliğin cezalandırıldığına dair düzenleme bulunmaması nedeniyle yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.09.2024 tarihinde Yargıtay Üyesi ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında Özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde; sayın çoğunluğun ”sanığın eyleminin içerik sahteciliği olduğundan cezalandırılmaması gerektiği, fikri sahteciliğin özel belgede sahtecilik suçundan oluşmayacağı” şeklindeki gerekçeyle bozulması gerektiği yönündeki görüşüne aşağıdaki nedenlerle iştirak etmiyorum.

Sanık “Kral Tekstil Tic. Mamülleri A.Ş. isimli firmanın temsilciymiş ve onun marka patentini verme yetkisi varmış gibi gerçeğe uygun olmayan tamamen sahte “Sertifika Patenti Kral Tekstil A.Ş.” başlıklı birden fazla belgeyi hazırlayarak katılana verdiği olayda, suça konu belgelerin tamamen sahte olmaları, ve ilgili firmanın böyle bir patent verme yetkisinin olmayışı dikkate alındığında fikri sahtecilik (içerik sahteciliği) eyleminin söz konusu olmadığı, özel belgede sahtecilik suçunun tüm unsurları ile oluştuğu kanaatindeyim.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun, kararın bozulması gerektiği şeklindeki yukarıda yazılı düşüncesine katılmıyorum.