Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1918 K.2024/15400

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle dosyanın bozulduğu, ancak bozma sonra mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edilmediği, bu nedenle uzlaştırma işlemi nedeniyle duran süre bulunmadığı,

ancak 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği tarihe kadar dava zamanaşımı sürelerinin durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede.

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.11.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 01.01.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu, duran süreler de eklendiğinde, hüküm tarihi itibari ile 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin henüz dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de.

Sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 17.03.2010 olan suç tarihinden, duran sürede eklendiği halde, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta,