Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/192 K.2023/5752

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/413 Esas, 2022/570 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi, aynı maddeye 7394 sayılı Kanun'un dördüncü maddesi ile eklenen Ek birinci fıkra, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; yüklenen suçu işlemediğine, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Antalya Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olan Şah Tel Üretim ... Ltd. Şti.nin münferiden temsile yetkili ortağı olan sanık hakkında, vergi incelemesi amacıyla ibrazı istenilen söz konusu şirkete ait 2006 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin süresinde ibraz etmediği, yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.06.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 22.10.2014 tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin durduğu nazara alındığında; sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) bendinin (2) numaralı fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca öngörülen 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin temyiz incelemesi tarihine gerçekleşmemiş olduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın, vergi incelemesi amacıyla ibrazı istenen yetkilisi olduğu şirketin 2006 hesap dönemi yasal defter ve belgelerini yasal süresinde vergi müfettişine ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında özetle, 2007 yılında şirket müdürü olduğunu, ibrazı istenilen 2006 yılına ilişkin defter ve belgelerin kendisinde bulunmadığını, yüklenen suçu işlemediğini beyan etmesi, dosya arasında örneği bulunan 29.05.2007 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi’ne göre, sanığın 07.05.2007 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirkete müdür olarak atanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın suç kastının belirlenmesi bakımından, Şah Tel Üretim ... Ltd. Şti.nin sanıktan önceki müdürü Veyis ...

Kılavuz'un duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, adı geçen şirketin 2006 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerini sanığa teslim edip etmediğinin, teslim etmemiş ise sebebinin sorulması, teslim etmiş ise teslim tutanağının istenip dosya içine konulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile hüküm kurulması,

3. Kabule göre; 28.06.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 25.06.2011 olarak yanlış gösterilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/413 Esas, 2022/570 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,