Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1930 K.2025/3007

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

Sanık hakkında bozmadan önce İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/340-364 E-K sayılı kararı tekerrüre esas kabul edilerek TCK'nin 58. maddesinin uygulandığı, bu hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak hüküm kurulması gerekirken sanık hakkında ikinci kez mükerrir olduğu ve 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci defa tekerrür" hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,