Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/216 K.2024/8982

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. 1.Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2013/877 Esas, 2014/1363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 ve 80,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 13.12.2017 tarihli ve 2017/25858 Esas, 2017/27012 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/707 Esas, 2019/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir. 4. Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 20.01.2022 tarihli ve 2021/16206 Esas, 2022/915 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamına alınan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması gerekçesiyle.

Kabule göre de; a) Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde; adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenmesi, b) Hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilmiş olması ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı bulunduğunun gözetilmemesi,

c) "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden,hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerekirken bu konuda bir değerlendirme yapılmamış olması,

d) Adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir tutumu görülmeyen sanığın, hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine hakkında "zararı karşılamamış olması nedeniyle" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Ankara

44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/423 Esas, 2022/532 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 ve 80,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir. B. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.12.2022 tarihli, 2022/149634 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün eksik araştırma, inceleme neticesi verildiğine; suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın, suç tarihi itibari ile tanık olan eşi ... ile birlikte Ostim'de metal kaplama işi yaptığı, iş yerinde biriken birtakım hurda malzemeleri satmak istemesi üzerine tanık ... vasıtasıyla sanık ile tanıştığı ve ertesi gün kantarda her cins malzemenin ayrı ayrı tartılıp fiyatlandırmasının yapılması suretiyle satımı konusunda anlaşarak değeri yaklaşık 10.000,00 TL civarında olan malzemenin sanığa teslim ile aracına yüklendiği ve sanığın iş yerinden ayrıldığı, ertesi gün fiyatlandırma işlemi için katılanın sanığa ulaşmaya çalıştığı, sanığın ilk olarak katılanı oyaladığı,

devamında Ostim'de buluşmak üzere anlaştıkları, sanığın buluşma yerine malzemeler olmadığı halde gelmesi üzerine, sanığın hurdaları 700,00 TL'ye sattığını söylediği,katılanın kabul etmemesi üzerine 1.300,00 TL ödemeyi teklif ettiği fakat; katılanın anlaşmaları gereği malzemeleri tartıp miktarı üzerinden bedelin ödemesini talep etmesi, sanığın da kabul etmemesi şeklindeki eylemi ile sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuş; bozma üzerine mahkeme tarafından iddia olunan eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı kabulü ile sanık hakkında temyiz konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara