Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/207 K.2024/15766

Sanığın temyiz isteği yönünden; sanığa tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde sanığın 03.02.2021 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesi tarafından "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" ihtarını içeren meşruhatlı tebligatın sanığa 04.11.2022 tarihinde tebliğ edildiği, ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz başvurusunda temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2019 tarihli ve 2018/301 Esas, 2019/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 35, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 40,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar veriliyor.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 29.01.2022 tarihli ve 2019/179 Esas, 2021/254 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmasına ve anılan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158/1-L, 35, 62, 52/2-4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.420 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 1 yıl 6 ay hapis ve 40,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi. İstinaf mahkemesince hatalı inceleme yapıldığını, müvekkilinin çekin çalıntı olduğunu bilmesinin mümkün olamayacapını ve atılı suçu işleme kastının bulunmadığı hususlarının dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve yanlış tespit ile sanığın mahkumiyetine karar verildiğine, ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz istemi; suçun tamamlandığı gözetilmeden, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle eksik ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın Temyizi Yönünden. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanığın Temyizi Yönünden. Sanığın temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden. Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi