Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2327 K.2024/5546

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli ve 2014/616 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'un (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmiştir.

2. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli kararı ile yasa değişikliği nedeniyle mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2022/605 Esas, 2022/865 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik araştırma ile verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Toptan deri satışına yönelik işyeri olan sanığın 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla dava açılmıştır. 2.Dava şartı olan mütalaa dosya arasında bulunmaktadır. 3. Sanık suçlamaları kabul etmemiş, birlikte iş kurdukları Ahmet Girgin adlı kişinin kendi bilgisi dışında şirketi kapatıp fatura kesmeye devam ettiğini, bu kişiye ulaşamadığını savunmuştur. 4. Bozma sonrasında sanığın etkin pişmanlık hükümleri kapsamında ödeme yapmayı kabul etmediği anlaşılmış, mahkemece temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğname görüşü yönünden; sanığın hiç bir vergi yükümlülüğünü yerine getirmediği, şirketin 19.01.2011 tarihinde iş bırakma bildirimi yaptıktan sonra 2012 yılı aralık ayına kadar fatura düzenlemeye devam ettiği, mal alımı yapılan firmalar hakkında olumsuz tespitler bulunduğu anlaşılmakla gerekli inceleme ve araştırmaların yapılarak verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu belge ve faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2022/605 Esas, 2022/865 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,