Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2375 K.2024/15797

Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçundan Verilen İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine Dair Karara Yönelik Temyizin İncelenmesinde 02.05.2009 tarihinde yapılan komiser yardımcılığı sınavını kazanamayan sanık yönünden 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un 158/3. Maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen.

“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, B.Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara Yönelik Temyizin İncelenmesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/2044 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararı ile şikâyetçi Hazine ve Maliye Bakanlığının sanığa atılı resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmediği,

bu nedenle katılan sıfatının bulunmadığı cihetle 5271 sayılı Kanun'un 260. maddesi uyarıca istinaf kanun yoluna başvuru hakkı bulunmadığından istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verildiği ve bu kararın itiraz üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2023/4 D.İş sayılı kararı ile reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 271 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki "Merciin, itiraz üzerine verdiği kararları kesindir" ile aynı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "Yargıtay, ...,

hükmün temyiz edilemez olduğunu,..., saptarsa, temyiz istemini reddeder." şeklindeki düzenlemeler nedeniyle yine aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/2044 Esas,