Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2467 K.2024/15510

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesi uyarınca mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesi için, "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava" olmasının gerekeceği, dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ile farklı faturaların kullanılması karşısında, 2011 takvim yılı yönünden mükerrerlik bulunmadığı, bununla birlikte.

7394 sayılı Kanun ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/6. maddesi de gözetilerek, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu yönünden yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerekirken, 2010 takvim yılı yönünden düşme, 2011 takvim yılı yönünden ise red kararı verilmesi yasaya aykırı ise de;

sanığa yüklenen 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunun, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;