Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2523 K.2024/867

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli kararı ile yasa değişikliği nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/510 Esas,2022/925 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'un (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; tahkikatın genişletilmesi talepleri reddedilerek eksik araştırma ve inceleme ile sanığın bilerek sahte fatura kullanmadığı halde yasal unsurları oluşmayan suçtan mahkumiyet kararı verildiğinden hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY

Karadeniz Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2011 takvim yılının vergi kanunları uyarınca incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporunda, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleyicisi olan mükellefler ..., ...Akaryakıt .... İnşaat isimli firmalardan aldığı sahte faturaları bilerek KDV indiriminde kullandığı belirtilmiş, sanık hakkında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin vergi suçu raporu ve komisyon mütalaası düzenlenip suç duyurusunda bulunulması üzerine açılan iş bu davada 13.04.2016 tarihli bilirkişi raporu alınmış, bozma üzerine sanığa etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması için gerekli ihtarat yapılmış ancak sanık bildirilen meblağı ödeme imkanı olmadığını beyan etmiş ve sanığın yüklenen suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamına göre, sanığın faturalarını kullandığı her üç firma hakkında da sahte fatura düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporları düzenlendiği, bu firmalar hakkında sahte fatura düzenlemekten davalar açıldığı, karşıt incelemelerin dosya arasına alındığı, kullanılan sahte faturaların toplam indirilen KDV'ye oranının %20,93 gibi yüksek bir oran olduğu, ödemelerin tamamının elden yapıldığı belirtilerek hiç bir ödeme belgesi ibraz edilmediği, fatura tutarlarının neredeyse tamamının banka yoluyla ödeme şartı olan 8.000,00 TL üzerinde olduğu,

sanık müdafii bozma sonrası beyanında sahte fatura kullanılmış ise bunun ...simli şahıs tarafından yapılmış olduğunu beyan etmesine karşın, mükellefin sanık olduğu, sahte fatura kullanımından elde edilecek menfaatin sanığa ait olduğu ve ne vergi incelemesi sırasında ne de sonraki aşamalarda böyle bir savunmanın bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın bilerek sahte fatura kullandığı sonucuna ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış; temyiz inceleme tarihine kadar olağan veya olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği, savunma hakkının kısıtlanmadığı,

temel cezanın alt sınırdan belirlendiği ve sanık hakkında uygulanma imkanı bulunan lehe hükümlerin uygulandığı anlaşılmıştır.

2. Kullanılan en son tarihli fatura ve KDV indiriminde kullanılmış olması nazara alındığında suç tarihinin 25.01.2012 olduğundan, gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin, mahallinde "25.01.2012" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanığın 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda kurulacak yeni hükümdeki cezanın, sanığın aleyhine ilk hükümden daha ağır olamayacağı gözetilmeden; kurulan yeni hükümde, sanığın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanığın kazanılmış hakları gözetilmeden 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuş olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/510 Esas,2022/925 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "..3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere,

"bozma öncesi yapılan yargılama sonunda sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulması sureti ile neticeten 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,