Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2583 K.2024/14610

Sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/41592 Esas, 2022/963 Karar sayılı kanun yararına bozma kararı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, kanun yararına bozma nedeniyle sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; Kartal (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2011 tarihli ve 2010/380 Esas, 2011/272 Karar sayılı kararının, temyiz talebinin süre yönünden reddine dair aynı Mahkemenin 02.11.2011 tarihli ek kararının, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 08.10.2012 tarihli ve 2012/7719 Esas, 2012/16699 Karar sayılı onama kararı üzerine kesinleşmesi nedeniyle 13.09.2011 olan kesinleşme tarihi ile Özel Dairenin bu hükmün kanun yararına bozulmasına karar verdiği 24.01.2022 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede: