Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2609 K.2023/7363

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2012/757 Esas, 2015/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2019/6777 Esas, 2022/19693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2023/22 Esas, 2023/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi herhangi bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Hemşire olan sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen kocası olan diğer sanığın kanser hastası olması ve duyduğu ağrıları dindirmek için fazladan kırmızı reçeteli ilaca gereksinim duyması nedeniyle çalıştığı kurumlarda bulunan doktor kaşelerinin kullanıp reçete düzenlemesi, bu reçeteler karşılığında para ile ilaçlarını alması biçimindeki eylemleri nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, atılı suçu ikrar ettiği, eczane sahibinin ilaçları sanığın yanında hasta ve bitkin birisi olduğu halde para ile aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemenin sanık ikrarı, eczacı beyanı ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun oluştuğunu kabul ederek temyiz konu mahkumiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un “kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında,

değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu da gözetilerek, açıklanan ilkeler doğrultusunda.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden yapılan sorgulamada, sanığın benzer nitelikteki eylemlerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin aynı suç işleme kararına bağlı olarak zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilebilmesi için UYAP sisteminde ve var ise başka benzer dosyalarının da getirtilerek dosya içine konulması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması,

kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması,

2. Kabule göre; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılmaması, 3. Mahkemenin uygulamasında sonuç cezanın "2 yıl 1 ay" yerine "1 yıl 13 ay" olarak belirlenerek eksik ceza tayini, Nedenleriyle temyize konu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2023/22 Esas, 2023/94 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,