Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2764 K.2024/9260

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, düşme hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığı; katılan vekilinin temyizi yönünden ise; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, düşme hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyizi de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığın yargılama konusu 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin en aleyhe kabulle 31.12.2010 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,