Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/277 K.2023/7014

Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı.

Sanıklar ... ve ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2014 tarihli ve 2012/204 Esas, 2014/130 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca teşdiden 5 yıl hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ...'ın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine;

sanık ... hakkında ayrıca resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca teşdiden 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2014 tarihli ve 2012/204 Esas, 2014/130 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

16. Ceza Dairesinin 10.10.2017 tarihli ve 2017/1452 Esas, 2017/5110 Karar sayılı kararı ile"... Sanıkların eyleminin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun

14. Maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörlen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2018 tarihli ve 2018/75 Esas, 2018/62 Karar syılı kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir. 4. ...

8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2018/104 Esas, 2019/546 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca teşdiden 4 yıl 2 ay hapis ve 66.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ...'ın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine;

sanık ... hakkında ayrıca resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istekleri, hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkin olup herhangi bir gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İştirak halinde hareket eden sanıklardan ...'ın, katılanı arayıp, kendisinin başkomiser olduğunu, katılanın bazı suçlarının tespit edildiğini, bunların ergenekona kadar gidebileceğini, kendisinin ona lazım olan şeyleri söyleyeceğini belirterek sanıklardan ...'ya ait vermiş olduğu hesap numarasına 10.10.2011 tarihinde 62.700,00 TL, 11.10.2011 tarihinde 51.400,00 TL yatırmasını sağladığı,

17.10.2011 tarihinde de hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen Davut'un hesabına para yatırmasını istediği şikayetçinin parayı yatıracağını beyan edip Emniyet Müdürlüğüne ihbarda bulunması üzerine banka önünde yakalandığı ve görevlilere suça konu sahte sürücü belgesini ibraz ettiğinden bahisle sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik ve zincirleme biçimde dolandırıcılık, sanık ...'ın zincirleme biçimde dolandırıcılık suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ... sorgusunda; sanık ...'ın talebi üzerine hesap numarasını verdiğini, gelen paraları çekip Murat'a teslim ettiğini, dolandırıcılık eylemine karışmadığını beyan etmiştir.

3. Sanık ... sorgusunda; kendisini bu işlere bulaştıranın dava dışı Halil isimli şahıs olduğunu, yeşil kartının iptal edilmesinden korktuğu için konuyu diğer sanıklara anlattığını, sanık ...'la hesap açtırıp kullandırması halinde gelen paranın %7 sini alması hususunda anlaştıklarını, sanığın hesap açtığını, 10.10.2011 tarihinde çektiği 62.700,00 TL'yi verdiğini ancak 11.10.2011 tarihinde çektiği 50.000,00 TL yi vermediğini, 17.10.2011 tarihinde yakalandığında üzerinde bulunan sahte sürücü belgesini de kendisinden fotoğraf isteyip Halil'in yaptırdığını beyan etmişitr.

3. Uzmanlık raporu ile suça konu sürücü belgesinin tümden sahte olduğu, aldatma niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir. 4. Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

5. Mahkemece; iddia, savunma, ilgili cevabi müzekkereler, CD kayıtları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanıkların zincirleme biçimde dolandırıcılık, sanık ...'ın ayrıca resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin kabulüne karar verilerek mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, itiraz merciince de itirazın değerlendirildiği anlaşılmıştır. B. Sanıklar ... ve ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ...