Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2882 K.2024/4998

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2010 tarihli ve 2010/250 Esas, 2010/712 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2010 tarihli ve 2010/250 Esas, 2010/712 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/339 Esas, 2015/246 Karar sayılı kararı ile, ... sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak.

5271 sayılı CMK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5 maddesi uyarınca 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosyada sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı gözetilip, dosyaya getirtilen ilamdan sabıka kaydındaki hükümlülük kaydının silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında suç tarihi itibarıyla engel sabıkası da bulunmayan ve hakkında TCK'nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanıp “bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile” hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanığın hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "dosyaya yansıyan kişiliği ve suçun niteliğine göre" şeklinde dosya kapsamına uymayan yetersiz

gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, ... nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/337 Esas, 2015/721 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci bendi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; sözkonusu karar itiraz edilmeksizin 16.03.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2020/191 Esas, 2022/147 Karar sayılı kararı ile, sanığın denetim süresi içinde 03.08.2018 tarihinde işlediği 1136 sayılı Avukatlık Kanununa muhalefet suçundan 2 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ihbar edilmiş; ihbara konu Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2020/191 Esas, 2022/147 Karar sayılı kararı istinaf kararı ile 17.11.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

5. İhbar üzerine, Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/1902 Esas, 2023/594 Karar sayılı kararı ile; Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/337 Esas, 2015/721 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte suç tarihi itibarıyla zamanaşımının gerçekleştiğine, hükmün aynen açıklanmasının yasaya aykırı olduğuna, sanık yönünden erteleme hükümlerinin uygulanmamasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, açıklanan ve re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulmsına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.03.2016 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 03.08.2018 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek inceleme yapılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, bozma öncesinde verilen 21.10.2010 tarihli mahkûmiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, hükmün açıklanmasının geri bırakılması süresince duran süre de dikkate alınarak, inceleme konusu hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, mahkemece gerçekleşen zamanaşımını nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken hukuka aykırı olarak yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/1902 Esas, 2023/594 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,