Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3230 K.2025/4495

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

1. Sanık ... Yönünden.

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 07.06.2017 tarih ve 2017/8372 Esas ve 2017/13907 Karar sayılı bozma ilamından önceki Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli, 2013/646 Esas ve 2015/388 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünde sanık hakkında 6.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi sonucu bozulmasına karar verildiği halde, bozma sonrası 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası verilerek CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi, 2. Sanık ... Yönünden.

Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı uzlaştırma bürosu tarafından düzenlenen 12.07.2017 tarihli uzlaştırma raporunda tarafların uzlaşamadığının belirtilmesi karşısında, Tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Tekerrüre esas alınan Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2012 tarihli ve 2010/44 Esas, 2012/95 Karar sayılı ilamının uzlaşma kapsamındaki TCK'nin 141/1. maddesindeki suça ilişkin olduğu ve yapılan uyarlama yargılaması sonucunda düşme kararı verildiği ve tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrür oluşturabilecek başka sabıka kaydının da bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması, Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının (A-4) paragrafından sonra gelmek üzere “5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 6.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve (C-8) paragrafının tamamen çıkartılması suretiyle,