Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3365 K.2024/12478

Kanunu’nun 142. maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, 58. ve 53. maddeleri uyarınca takdiren ve teşdiden 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, diğer sanık ... hakkında bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ve 53. maddeleri uyarınca uyarınca takdiren ve teşdiden 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/2853 Esas, 2022/3856 Karar sayılı kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılarak yapılan incelemesi neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158. maddesinin birinci fıkrasınını (f) bendi, 52. maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 105.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline, sanık ... yönünden ayrıca TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; dosya kapsamına göre mevcut savunmalar dikkate alınmadan, bir değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir. 2. Sanık ...'ın temyiz isteği; hakkındaki hükmü temyiz etmiştir. 3. Sanık ...'ın temyiz isteği; olayın asil failinin ... olduğunu, suça konu hattın kendisine ait olmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

4.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanık tarafından suça konu telefon numarasının kullanılmadığını, diğer sanık ile aralarında iş birliği olduğuna dair somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile sanığın beraati yerine mahkûmiyetine ilişkin karar verildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ...'ın 0850 811 64 58 numaralı telefondan banka numarasıymış gibi katılanın aranmasını sağlayarak, hileli şekilde ele geçirmiş olduğu kart ve şifre bilgileri ile hesabından ...'e ait kendi kullanımındaki 0532 133 70 13 numaralı telefonun IP bilgileri ve bu itibarla internet hattını kullanmak suretiyle diğer sanık ...'a ve farklı kişiler adına havale yaptığı, sanıklar Sefa ve Talip'in kimliği tespit edilemeyen kişilerle organize bir şekilde atılı suçu birlikte gerçekleştirdiklerinin anlaşıldığı,

sanık ...'in hesabını kullandırarak suça iştirak ettiği, bu şekilde sanıklar Sefa ve Talip'in bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin kabul edildiği olayda sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanıkların suç tarihinden bir süre önce fikir ve eylem birliği içerisinde hareketle sanık ...'ın ING Bank, Halk Bankası, Ziraat Bankası, Vakıfbank, Türkiye Finansbank, PTT Şubesinden hesap açtırarak aldığı banka kartlarını ve kendi adına abonelik kaydı yaptırdığı 0532 133 70 13 numaralı telefonun SIM kartını sanık ...'ya vererek katılanı bankadan aradıklarını söyleyerek iradesini fesada uğratıp telefonuna giden şifreyi katılandan öğrendikten sonra internet bankacılığına giriş yapılmak suretiyle toplam 46.300,00 TL'lik art arda EFT işlemi yaptırdıkları, 4.900 TL,

4.900 TL toplamında 9.800 TL'nin sanık ... adına EFT yaptırıldığı, sanık ...'in savunmasında kendi hesabına gelen bu tip paraları çekip diğer sanık ... 'ya verdiği, bunun karşılığında da para aldığı beyan ettiği, sanıkların eylemlerinin suç tarihi itibarıyla TCK 158/1-f maddesine girdiği, gerekçesiyle, sanıklar hakkındaki Söke

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarih, 2020/279 Esas, 2022/163 Karar sayılı kararı ile nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanıklar hakkında temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamına göre suçun sübut bulduğu ve suç vasfının doğru belirlendiği anlaşıldığından sanıklar hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın düzeltilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ancak sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin aynı maddenin beşinci fıkrasında belirtilen düzenleme gözetilmeden ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/2853 Esas, 2022/3856 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hükmün 5. paragrafından; “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına (yapıldı)" cümlesinin çıkarılarak yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106/3. maddesi gereğince infazına..." ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,