Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3416 K.2024/15006

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte bulunduğu, dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A.

5809 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan hükmedilen 820,00 TL adli para cezasına ilişkin hüküm kesin nitelikte olduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası gereği ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu 12.12.2019 tarihinden uzlaşmanın sonuçsuz kaldığı 27.12.2019 tarihine kadar Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34 üncü maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 08.09.2011 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;