Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3479 K.2024/8857

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 3 yıl hapis ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli kararı ile "sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158/1.

Maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli kararı ile mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili Ankara Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Ankara

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 1 yıl hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, olay günü katılanı telefonla arayıp, kendisini polis olarak tanıtarak, kimlik bilgilerinin terör örgütleri tarafından ele geçirildiğine, adına kredi kartları çıkarıldığına, kartlarla örgüt içinde para transferi yapıldığına, bu şahısların yakalanması için yardımcı olması ve bildireceği banka hesabına para göndermesi gerektiğine dair sözler söyleyip, hileli hareketlerle aldattığı katılanın aynı tarihte kendisine ait banka hesabına 2.930,00 Türk lirası para göndermesini sağlayarak haksız menfaat temin ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı, tarafların edimde anlaşamamaları nedeniyle uzlaştırma sağlanamaması,

katılan beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. İlk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarih ile uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarih arasında dava zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara