Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3456 K.2023/9497

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2009 tarihli ve 2008/24 Esas, 2009/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine karar verilmiştir. 2. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2009 tarihli ve 2008/24 Esas, 2009/289 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 17.12.2013 tarihli ve 2012/16921 Esas, 2013/19313 Karar sayılı kararı ile sanığın, katılandan yaptığı alışveriş karşılığı keşideci olarak kendisi imzalayarak verdiği suça konu çeklere, babası Ali Peltek adına sahte ciro yapmak suretiyle sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olmasına rağmen, keşideci imzalarının şirket yetkilisi olan sanık ...'e ait olması nedeniyle çeklerin sahte olmadığından bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2014/27 Esas, 2014/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesin uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 22.05.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4. İstanbul 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2017/241 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde 22.02.2017 tarihinde işlediği silahla birden fazla kişi ile birlikte konutta geceleyin yağma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 27.06.2022 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur. 5. İstanbul

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2022 tarihli ve 2022/320 Esas, 2022/350 Karar sayılı kararı ile İstanbul 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2014/27 Esas, 2014/174 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesin uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, Ali Peltek'in tanık olarak dilenmesi sonrası müvekkilinin beraatine karar verilmesi istemi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Somut olayda suç tarihinin ilk çekin keşide tarihi olan 12.01.2005 olduğu belirlenerek ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.05.2014 tarihinden denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 22.02.2017 tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşım süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2022 tarihli ve 2022/320 Esas, 2022/350 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,