Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3671 K.2024/7111

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2015 tarihli ve 2014/48 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2015 tarihli ve 2014/48 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2019/1356 Esas, 2022/16626 Karar sayılı kararı ile "15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/984 Esas, 2023/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, eksik araştırma yapıldığına, zamanaşımının gerçekleştiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Vergi mükellefi olan sanık ...'ın 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, her ne kadar sanık sahte fatura düzenlemediğini belirterek suçlamayı kabul etmemiş ise de, Mahkemece dosyada mevcut "mükellef sanığın 28.06.2012 tarihi itibariyle madeni yağ alım satımı yapmak üzere tesis ettirdiği mükellefiyetinin adreste bulunmaması nedeniyle 31.10.2012 tarihinde resen terkin edildiği, mükellefin 2012 takvim yılında altı aylık dönemde 6.455,225,00 TL tutarında sahte fatura düzenlediği,

31.10.2012 tarihi itibariyle mükellefiyeti terkin edilmesine rağmen fatura düzenlemeye devam ettiği, kısa zaman aralığında 60 cilt fatura bastırdığı, KDV beyannameleri ile mükelleften mal aldığını beyan eden mükelleflerin Ba bildirimlerinin uyumsuz olduğuna" dair vergi suçu raporu ve ekleri ile toplanan deliller bir bütün değerlendirilip edilen kanaat ile sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında "2012" şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, en aleyhe kabulle "31.12.2012" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Mahkumiyet hükmünün esasını oluşturan mütalaa ve vergi raporlarında belirtilen tespitler, sanığın savunması, altı aylık sürede bu kadar mal satışı yapabilecek kapasitesinin bulunmaması, faturaların ve mal satışının gerçek olduğu tevsik edici ticari teamüllere uygun herhangi bir bilgi ve belge ibraz edilmemesi, faturaları kullanan mükellefler hakkındaki olumsuz tespitler ile düzenlenen vergi tekniği raporlarının içeriği karşısında, sübuta ilişkin mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/984 Esas, 2023/153 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,