Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3787 K.2024/3048

İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 26.07.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/33354 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58170 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58170 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi hâlde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından,

itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, Dosya kapsamına göre, Müşteki ...'nın şüpheliler... ve ...'ın telkini ile şüpheli ... tarafından İtalya'dan değerinin altında altın ve ziynet eşyalar getirilip Türkiye'de satılarak kâr edileceği düşüncesiyle kendi adına kayıtlı muhtelif taşınmazları teminat olarak göstermek amacıyla şüpheli ...'e vekâletname çıkarttığı,

ancak kendilerine vaad edilen altın ve ziynet eşyaların getirilmediği ve taşınmazların da şüpheli ...'na devrinin sağlanarak dolandırıcılık suçunun işlendiği iddiasıyla yapılan şikâyet üzerine başlatılan soruşturmada, Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığınca taraflar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Somut olayda şüpheli ...'nin kollukça alınan ifadesinde, şüpheli...in altın ve ziynet eşyalarını yurt dışından getireceğini,

müştekilerin de buna karşılık kendilerine ait taşınmazları teminat olarak verebileceklerini söylediklerini ve vekâletname çıkarttıklarını ancak...in işlerinin bozulması ile ziynet eşyaları ve altınları getirmediğini beyan ettiği, şüpheli ...'ın kollukça alınan ifadesinde, olayın ... ile müştekiler arasındaki ticari ilişkiden kaynaklı olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, şüpheli ...'in kollukça alınan ifadesinde, ...'nun emlak işi olduğunu düşünerek vekâletname aldığını ve taşınmazları...'e devrettiğini beyan ettiği,

şüpheli ...'nun kollukça alınan ifadesinde ise arsaları...ten olan alacaklarına karşılık aldığını müştekileri tanımadığını beyan ettiği hususları ile birlikte, iddiaya konu taşınmazlar ile ilgili hileye dayalı tapu iptali ve tescil davasının Çatalca

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/657 esas ve 2017/298 sayılı kararı ile kabul edilerek taşınmazların müşteki adına tescilinin sağlandığı, Yargıtayca da onanan anılan kararda, "el ve işbirliği içinde hareket eden bir kısım davalılarca taşınmazların teminat mukabili temliki karşısında yurt dışından getirilecek ziynet eşyalarının satılarak birlikte kar elde edecekleri telkiniyle davacıları tapu idaresine götürmek suretiyle hileye düşürdükleri, çekişme konusu taşınmazların...e bedelsiz temlikinin sağlandığı,

davacıların satış iradesinin bulunmadığı" tespitlerine yer verildiğinin anlaşılması karşısında, mevcut delillerin şüphelilerin üzerilerine atılı suçtan haklarında kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte ve yeterli bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin ise mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü ile bahsi geçen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında; “(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir. ...“ Hükümleri yer almaktadır. 2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) Elektronik Tebligat başlıklı 7/a maddesinde. "Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur; ...9. Baro levhasına yazılı avukatlar...

Birinci fıkra kapsamı dışında kalan gerçek ve tüzel kişilere, talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilir. Bu durumda bu kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur. Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır.

Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır." denilmektedir. 3. 7201 sayılı Kanun’un, "Vekile ve kanuni mümessile tebligat" başlıklı 11 inci maddesinin birinci fıkrası, "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir.

Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır. Ancak, Ceza Muhakemeleri Usulu Kanununun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır.", aynı Kanun'un “Usulüne aykırı tebliğin hükmü” başlıklı 32 inci maddesinin birinci fıkrası ise, "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" şeklindedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde.

UYAP üzerinden yapılan incelemede, Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.12.2021 tarihli ve 2018/2006 Soruşturma, 2021/3391 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının 7201 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca şikâyetçiler vekiline usulüne uygun olarak 10.01.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 18.03.2022 tarihli dilekçe ile karara yönelik itirazda bulunulması sonrası, merci Silivri Sulh Ceza Hakimliğinin, 26.07.2022 tarihli ve 2022/3264 Değişik İş sayılı kararı ile dosyanın esası hakkında inceleme yapılarak itirazın reddine karar verildiği belirlenmiş ise de;

itirazın 15 günlük yasal süreden sonra yapıldığı cihetle, merci tarafından itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, dosyanın esası hakkında inceleme yapılarak ret kararı verildiği anlaşılmakla, Silivri Sulh Ceza Hakimliğinin, 26.07.2022 tarihli ve 2022/3264 Değişik İş sayılı kararının sonucu itibarıyla doğru olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma istemindeki düşünce yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR