Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3798 K.2024/4923

Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/49 Esas, 2019/579 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 26.11.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 2022/24647 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57875 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57875 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Sanık hakkında, defter, kayıt ve belgelerin ibraz etmemesi eyleminden açılan kamu davasında sanığın iş yeri yetkilisi olmadığından bahisle Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarihli kararı ile 213 sayılı Kanun'un 359/a-1 maddesi uyarınca beraat kararı verildiği,

karara karşı katılan Diyarbakır Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11/03/2020 tarihli ve 2019/581 esas, 2020/302 sayılı kararı ile beraat hükmünün bozulmasına karar verilmesini müteakip, Mahkemesince 05/06/2020 tarihli ve 2020/176 esas,

2020/220 sayılı kararı ile bozma ilamı gerekçesi haricinde yer alan 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesinden açılan kamu davasının zamanaşımı nedeni ile düşmesi kararı verilmesini takiben yine katılan Diyarbakır Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 23/02/2022 tarihli ve 2020/3302 esas, 2022/464 sayılı kararı ile Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/06/2020 tarihli ve 2020/176 esas,

2020/220 sayılı kararının yok hükmünde olduğu ve evvelki bozma ilamı doğrultusunda mahkemesince karar verilmediğinden dosyanın mahkemesine tevdiine karar verildiği, bu minvalde sanığın iş yeri yetkilisi olmadığından bahisle defter, kayıt ve belge ibraz etmeme eylemine ilişkin olarak Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarihli ve 2019/49 esas, 2019/579 sayılı kararı ile verilen beraat kararı sonrasında mahallinde henüz karar verilmediği gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, daha evvel inceleme dışı Sevim Özer hakkında vergi inceleme raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası düzenlenmesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından açılan kamu davasında Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/666 esas, 2017/1094 sayılı kararı ile suçun iş yerini fiilen işleten sanık ... tarafından işlendiğinden bahisle Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunması üzerine yapılan soruşturma sonucu sanık ... hakkında Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 30/11/2018 tarihli ve 2018/20738 soruşturma, 2018/20013 esas,

2018/12612 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılarak Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarihli ve 2019/49 esas, 2019/579 sayılı kararı ile sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b-1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanık ... hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçlarından dava açılmasının şartı olan komisyon mütalaası ve vergi suçu raporu olmadan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet etmekten dava açıldığı, bu sebeple 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesindeki “Soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa;

gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.oruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında durma kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; kesinleşen hüküm yönünden hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan gerek usul, gerekse maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi bakımından kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği gözetilerek yapılan incelemede, sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, sanığın mahkûmiyetine ilişkin 12.09.2019 tarihli ve 2019/49 Esas, 2019/579 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,