Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3836 K.2024/5626

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.05.2023 tarihli ve 2022/25133 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59343 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59343sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 58. maddesindeki "Avukatların avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılır." şeklindeki hüküm karşısında şüphelinin üzerine atılı suçun avukatlık görevinden kaynaklanmadığı, bu nedenle Adalet Bakanlığı'ndan izin alınması gerekmediği gözetilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin beyanında, maliki olduğu taşınmazı şüpheliye kiraladığını, kira bedellerinin ödenmemesi üzerine şüpheli ile yapılan görüşmede şüphelinin kiralananda tadilat yapacağını söyleyerek ödeme yapacağını, tadilattan sonra avukatlık ve arabuluculuk ofisi olarak faaliyete geçireceğini beyan ettiğini, ancak kira bedellerini alamaması üzerine müştekinin taşınmazı tahliye ederek teslim etmesini ihtaren bildirdiğini, herhangi bir bilgi verilmemesi nedeniyle kiralanan yere gittiğinde, taşınmazın iç odaların, tuvaletlerin ve dış kapılarının, tuvaletlerde bulunan seramik, klozet ve lavaboların, musluk bataryalarının,

bir kısım petek radyatörlerinin, mutfak dolap, tezgah, batarya ve musluklarının yerinde olmadığını gördüğünü beyanla şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, taraflar arasında kira sözleşmesi olması sebebiyle meselenin hukuki ihtilaf olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin kastının tadilata mı, yoksa taşınmazın sabit eşyalarının sökülerek götürülmesine yönelik mi olduğunun tespiti bakımından, varsa müştekinin tanıklarının dinlenilmesi, şüphelinin beyanının alınması,

hukuk yargılamasındaki dosyanın getirtilmesi ile kira sözleşmesi ile taşınmazın zilyetliğini devralan şüphelinin, devraldığı taşınmazdaki demirbaş eşyaları yerinden söküp götürüp götürmediğine yönelik yapılacak bir değerlendirme sonucu hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gözetilmeden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; şüpheli hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2022 tarihli ve 2022/10082 Soruşturma, 2022/34752 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına şikâyetçi vekili tarafından 07.03.2022 tarihli dilekçeyle itiraz edilmesi üzerine, merci İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin, 09.05.2022 tarihli ve 2022/3355 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmesine müteakip, şikâyetçi vekili tarafından kesin nitelikte olan bu kararın kaldırılması talebini içerir 23.05.2022 tarihli dilekçenin sunulduğu,

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz niteliğinde olduğu değerlendirilen bu dilekçenin bu kez de İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliğine gönderildiği, Mahkemenin 28.06.2022 tarihli ve 2022/5278 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddediliği anlaşılmış ise de.

İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin, 09.05.2022 tarihli ve 2022/3355 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildikten sonra, aynı hususta yeniden verilen İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliğinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/5278 Değişik İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığından,

aynı gerekçelerle İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin, 09.05.2022 tarihli ve 2022/3355 Değişik İş sayılı kararı hakkında kanun yararına bozma isteminde bulunulabileceği değerlendirilmekle, belirtilen karar yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulamayacağına ilişin olarak gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,