Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3910 K.2024/2595

Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/322 Esas, 2022/483 Karar sayılı görevsizlik kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2022 tarihli ve 2022/916 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 20.06.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/23075 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63684 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63684 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

15. Ceza Dairesi'nin 10/12/2018 tarihli ve 2018/8341 esas, 2018/9216 karar sayılı ilâmında yer alan "...suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken..." şeklindeki açıklamalar nazara alınarak yapılan değerlendirmede, Somut olayda,

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2022 tarihli ve 2022/37583 esas sayılı iddianamesi ile sanığın gümrükten ucuza araba alacağını söyleyerek 910.300,00 Türk lirası tutarında parayı sanığın söylediği hesaplara gönderdiği, ancak müştekiye ne araba alındığı ne de parasının iade edildiği şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle kamu davası açılması üzerine,

Mahkemesince verilen görevsizlik kararına yapılan itiraz üzerine merciince itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-l maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçu kapsamında olduğundan, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 12. maddesi uyarınca bu suçlardan açılan kamu davalarının ağır ceza mahkemelerinde görülmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un Ağır ceza mahkemesinin görevi başlıklı 12 nci maddesi. "Kanunların ayrıca görevli kıldığı hâller saklı kalmak üzere, Türk Ceza Kanununda yer alan...nitelikli dolandırıcılık (m.

158)...kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar ile ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili dava ve işlere bakmakla ağır ceza mahkemeleri görevlidir. Anayasa Mahkemesi ve Yargıtayın yargılayacağı kişilere ilişkin hükümler, askerî mahkemelerin görevlerine ilişkin hükümler ile çocuklara özgü kovuşturma hükümleri saklıdır." şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında.

"Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir.", aynı Kanun'un 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile değişik 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendinde;

"(Ek: 24/11/2016-6763/14 md.) Dolandırıcılık suçunun, kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle işlenmesi halinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." ve aynı Kanun'un 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile değişik 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde.

"Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükümleri yer almaktadır.

3. 5271 sayılı Kanun'un görevsizlik kararı verilmesi gereken hâl ve sonucu başlıklı 5 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; " (1) İddianamenin kabulünden sonra; işin, davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir. (2) Adlî yargı içerisindeki mahkemeler bakımından verilen görevsizlik kararlarına karşı itiraz yoluna gidilebilir." denilmektedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde.

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazılan 04.10.2021 havale tarihli şikâyet dilekçesi, alınan ifadeler ve incelenen dosya içeriğine göre, sanığın gümrük çalışanı olduğunu söylemesi suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia olunması karşısında; eylemin, 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasınına eklenen (l) bendinde yer alan;

kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, İstanbul Anadolu

17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/322 Esas, 2022/483 Karar sayılı görevsizlik kararına yönelik itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul Anadolu