Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4058 K.2024/5827

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından 7394 sayılı Kanun'un uygulanması gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir. 3. Bozma üzerine, Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun(213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma ile teşdiden kurulan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu halde katılan lehine vekalet ücretine hükmolunmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında gerçek bir ticari alışverişe dayanamayan faturalar düzenlediği iddiasıyla sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında; şirket defterlerinin kendisinde olmadığını, şirketin diğer ortağı ...'da olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece sanığa 213 sayılı Kanun'un 359/2-b maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiş sanık önceki beyanlarını tekrar etmiştir.

3.Tanık olarak dinlenen ... sanık savunmasını doğrular nitelikte beyanda bulunmuştur.

4. Mahkemece, 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle yapılan bozma sonrası, Vergi Dairesi Başkanlığından kurum zararı sorulmuş; sanık, bildirilen kamu zararını ödemediğinden, sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan açılmış başka bir dava da bulunmadığı tespit edilerek, sanık savunması, mütala, vergi suçu raporu, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın 2012 yılında düzenlediği tüm faturaların gerçek bir mal ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu ve bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli ve 2022/927 Esas, 2023/35 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9.200,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,