Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4066 K.2024/5641

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2013/380 Esas, 2015/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2013/380 Esas, 2015/105 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 05.02.2017 tarihli ve 2017/23077 Esas, 2017/25974 Karar sayılı kararıyla özetle, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Anamur

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2018 tarihli ve 2018/139 Esas, 2018/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2018 tarihli ve 2018/139 Esas, 2018/495 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/7656 Esas, 2022/18781 Karar sayılı kararıyla özetle, hüküm duruşmasında ceza infaz kurumunda bulunan sanığın yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 5. Anamur

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2023/99 Esas, 2023/445 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, ertelemeye ve sanığın 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; uzlaştırma girişiminin usulüne uygun olmadığına, hükmün ertelenmesine ilişkin gerekçe ile temel cezanın teşdiden belirlenmesine ilişkin gerekçe arasında çelişki bulunduğuna, hüküm tarihi itibarıyla katılanın şikâyetçi olup olmadığının araştırılmadığına, suçtan doğan zararı giderme iradelerinin bulunduğuna, beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 06.06.2012 tarihinde Ankara’da kiraladığı otomobil ile 09.06.2012 tarihinde Mersin Bozyazı’ya geldiği, burada kiralık aracı katılana ait ... Oto Galeri isimli iş yerine götürdüğü ve kiralık aracı, katılanın galerisinde bulunan başka bir otomobil ile takas ettiği, karşılığında katılandan 3.750,00 TL takas farkı aldığı, 11.06.2012 tarihinde katılanın satış devir işlemleri için sanığı aradığı ancak ulaşamadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı samimi şekilde ikrar etmiştir. 3. Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlı olup tanık beyanları ile desteklenmiştir. 4. Eyleme konu takas sözleşmesi dava dosyasına eklenmiştir. 5. Taraflar arasında usulüne uygun şekilde uzlaştırma girişiminde bulunulduğu ancak uzlaşmanın sağlanamadığı, dava dosyasında mevcut, 28.06.2018 tarihli Uzlaştırma Raporu'ndan anlaşılmıştır.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta künyesine ve içeriğine yer verilen bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. 7. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Bozma ilâmlarına konu hükümlerde adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği, her iki bozma ilâmına konu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş oldukları, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca bu hususun sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, inceleme konusu hükümde taksit sayısının (5) olarak belirlenmesi suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlâl edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Anamur

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2023/99 Esas, 2023/445 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulandığı paragrafta yer alan.