Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4206 K.2024/6473

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2014 tarihli ve 2014/52 Esas ve 2014/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 ve 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Nizip

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2014 tarihli ve 2014/52 Esas ve 2014/309 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 22.11.2017 tarihli ve 2017/23145 Esas, 2017/34114 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen basit dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası, Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2017/480 Esas ve 2018/685 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 ve 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4.Nizip

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2017/480 Esas ve 2018/685 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 22.02.2022 tarihli ve 2022/669 Esas, 2022/2687 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin hükümden önce 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 158/1. maddesine eklenen (I) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma sonrası, Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2022/288 Esas ve 2023/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 ve 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmediğine, sanığa verilen ceza miktarının daha fazla olması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde katılanın ikametinde kullandığı ev telefonunu 0537 995 38 52 nolu hattın aradığı, katılana '' PKK terör örgütü sizin TC kimlik numaranızı kullanarak sizin hesabınıza para yatırıp çekiyor'' diyerek katılanı kandırdığı ve sanık ...'in TC kimlik numarasına para yatırmasını istediği, bunun üzerine katılanın 10.944 TL tutarındaki parayı sanık ... adına yatırdığı, sanık tarafından bu paranın aynı gün İş Bankası Nizip şubesinden çekildiği, paranın çekildiği saatte banka şubesi kamera kayıtları incelendiğinde parayı çeken şahsın sanık olduğunun tespit edildiği,

sanığın bu şekilde katılanı kandırarak haksız menfaat temin ettiği ve atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında olayın kendisi ile hiçbir ilgisinin bulunmadığı, parayı hiç tanımadığı kendisinden yardım isteyen açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği Mustafa ya da ... isimli kişi adına çektiğini beyan etmiş ise de, sanığın kendisinden yardım istediğini beyan ettiği kişinin açık kimlik ve adres bilgilerini beyan edemediği, parayı çeken kişinin kendisinin olduğunun tespit edildiği, sanığın da parayı çektiğini kabul ettiği, kamera görüntülerine yansıyan başkaca kimsenin bulunmadığı tüm dosya kapsamı ile dikkate alındığında, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu,

bu nedenle itibar edilemeyeceği değerlendirilerek atılı suçu işlediği kanaatiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir. 3.Bozma sonrası, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaşma görüşmelerinin olumsuz sonuçlandığı ve uzlaştırmanın sağlanamadığı, sanığın katılanın zararını gidermediği tespit edilmiştir. 4.Yapılan yargılama sonunda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Bozma sonrası duruşmalardan vareste tutulma talebi bulunan sanığın alınan savunmasında, katılanın zararını gidermek istediğini belirttiği ancak katılanın zararının giderildiğine ilişkin dosya kapsamında bilgi veya belge bulunmadığı nitekim katılan vekilinin temyiz dilekçesinde de zararın giderilmediği yönünde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

6.Yapılan yargılama sonunda sanığın iddianamede anlatıldığı gibi katılanı kandırarak, katılandan haksız menfaat temin ettiği olayda; sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında, eylemin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrası eklenen (L) bendi kapsamına göre daha lehe olan aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasındaki dolandırıcılık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş

ve temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2022/288 Esas ve 2023/210 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa.