Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4339 K.2024/10

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2014 tarihli ve 2013/530 Esas, 2014/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2014 tarihli ve 2013/530 Esas, 2014/131 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 31.05.2017 tarihli ve 2016/4616 Esas, 2017/12524 Karar sayılı kararıyla; "Sanıklara yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini zorunluluğu," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 69. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2017/333 Esas, 2018/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

4. ... 69. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2017/333 Esas, 2018/367 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/41212 Esas, 2021/13782 Karar sayılı kararıyla;

"Sanıklara isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren güveni kötüye kullanma suçundan dolayı kurulan hükümlerden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 69. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/454 Esas, 2023/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.07.2023 tarihli ve 2023/76149 sayılı, hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen,adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde tayin edilmesi nedenine dayalı düzelterek onama talepli Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılana ait 34 TH 2185 plakalı aracı kiraladığı, kiralama işlemi sonrasında temyiz dışı sanıkla birlikte aracı kullanmaya başladığı ancak kiralama süresinin bitiminde aracı katılana teslim etmedikleri, anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.

4. Temyiz dışı sanık ...'in beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Suça konu aracın kiralanmasına ilişkin 29.01.2012 tarihli Kira Sözleşmesi dava dosyasında mevcut olup sözleşmeye konu aracın 34 plakalı Fiat Punto araç olduğu ve kira süresinin 29.01.2012-30.01.2012 tarihlerini kapsadığı belirlenmiştir.

6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

Sanığın duruşmada beyan ettiği ve duruşma tutanağına yansıyan şahsi, sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 69. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/454 Esas, 2023/238 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,