Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4383 K.2025/2312

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 16.03.2021 tarihli ve 2020/15-239 Esas, 2021/110 Karar sayılı kararıyla, İstanbul

18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2019 tarihli ve 2018/26 Esas, 2019/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında; kooperatif yöneticilerinin kooperatifin faaliyeti kapsamında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-h, 158/3, 52/2-4, 53/1 ve 58/6 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin hükmün, eksik inceleme neticesinde hüküm kurulması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2021/434 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararıyla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin ortak temyiz sebepleri. Mahkemece delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında mahkûmiyet yerine beraat kararı verildiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul

18. Ağır Ceza Mahkemesi kararında Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'in sanığın mahkumiyeti gerektiğine dair karşı oyu ile oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul

18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Olay tarihinde katılan ...’ın sanık ...’in ortağı ve yöneticisi olduğu şirketten araç satın almak için para 535.000,00 TL para ödediği, plaka işlemleri için katılan oyalanarak bu arada katılana ait aracın şirket çalışanı ve diğer kişilere noter aracılığı ile satılarak aracın bir gün içerisinde birden çok el değiştirdiği, katılanın parasını ödediği aracı alamadığı ödediği paranın da katılana iade edilmediği,

şirket ortağı ve yöneticisi olan sanığın suça karışan ve mahkumiyet kararları kesinleşen diğer şirket çalışanı sanıklar hakkında olayla ilgili bilgisi dışında suç işlediklerine dair herhangi bir şikayette bulunmadığı gibi, sanıkları bir süre şirketinde çalıştırmaya devam ettiği, sanığın mahkum olan ve kararları kesinleşen diğer şirket çalışanları ile fikir birliği içerisinde birlikte hareket ederek isnat edilen nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği,

bu nedenle sanığın isnat edilen Nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, dolandırıcılık suçundan sanık ...’in beratine karar veren yerel mahkeme kararının onaylanmasına karar veren sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 24.02.2025