Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4419 K.2024/746

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/488 Esas, 2015/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/488 Esas, 2015/197 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2018/6534 Esas, 2022/12630 Karar sayılı kararı ile 7394 sayılı Kanun'un uygulanması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli ve 2022/675 Esas, 2023/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Vergi mükellefi olan sanığın 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında; atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle yapılan bozma sonrası Vergi Dairesi Başkanlığından kamu zararının tespitine ilişkin yazıya verilen 22.08.2022 tarihli cevapta; ...'in yazı tarihi itibariyle borç kaydına rastlanmadığı, 02.01.2014 tarihli 2014-A-1978/19 sayılı vergi tekniği raporunda belirtilen tarhiyatların ... 4. Vergi Mahkemesinde dava konusu yapılması nedeniyle gerekli terkin işlemlerinin yapılmış olduğu belirtilmiştir.

4. Vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında; sanığın asıl faaliyetinin komisyon karşılığı para satışı olduğu, bu faaliyetini yasal hale getirmek için kredi kartı sahiplerinin kartlarından POS cihazlarından çekim yaptığı ancak GSM şirketleri distribitörü veya ana bayisi olmamasına rağmen sektörde faaliyette bulunan mükelleflere kontör satış faturası düzenlediği, bu mükellefler hakkında da POS tefeciliği yapmak suretiyle sahte fatura düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporları bulunduğu, kredi kartı sahipleri vergi denetmenine verdikleri beyanlarında; sanığın iş yerinden herhangi bir mal satın almadıklarını kredi kartı borçlarını ertelemek veya nakit ihtiyaçlarını karşılamak için kredi kartlarını kullandıklarını ve karşılığında sanığa komisyon ödediklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

5. Mahkemece tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanığın ticari kapasitesinin faturada yer alan malların teslimini gerçekleştirmeye uygun olmadığı, ödemelerin belgeler ile tevsik edilmediği, faturalarda kredi kartı ile tahsilata ilişkin ibare olmasına rağmen adlarına fatura düzenlenen mükellefler tarafından kredi kartı ile ödeme yapılmadığı, bu nedenle 2011 ve 2012 yıllarında düzenlenen faturaların sahte olduğu kabul edilerek atılı suçtan cezalandırılmasına ve 7394 Sayılı Kanun kapsamında etkin pişmanlıkta bulunmaması nedeniyle cezasından indirim yapılmasına yer olmadığına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Vergi incelemesi sonucu yapılan tespitler, sanığın savunmaları, kredi kartı kullanılan tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın kredi kartı borcu veya nakit ihtiyacı olan kişilerin kredi kartlarından komisyon karşılığında çekim yapmasına rağmen gerçek satış yapmış gibi sahte belgeler düzenlediği anlaşılmakla; yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

2. 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Kabule göre de; dosya içeriğine göre sanık tarafından en son Mart/2012 döneminde fatura düzenlendiği gözetilmeden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2011 olarak yanlış yazılması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli ve 2022/675 Esas, 2023/134 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,